Göz göze konuşsa insanlar…

eye

 

Gerçek miyim,
Hayal mi,
İçim dolu,
Duyduğum sevinç mi yoksa
Hüzün mü düşünemiyorum
Aklım dolu,
Sensiz bir dünyadayım şimdi
Ellerim sıcak mı yoksa
Üşüyor mu bilmiyorum.

Güzel bir film mi
Seyrettim yoksa,
Taş oldum sokaklarında
Senin ardından yürürken
Merdivenleri saydım
Ben çıktıkça uzayan
Kıvrılan Merdivenleri

Sarılı kırmızılı gökyüzüne
Hani kumsalda oturup
Birlikte baktığımız gökyüzüne
Yine baktım bugün
Üşüyen benden af dileyen
Gökyüzüne

Açık bırakmıştım kalbimi
O bahar günü,
Nereden bilirdim
Birgün senin gelip gireceğini

Zamanında kapatamadım
Yine uçtun gittin
Bıraktın üşüyen kalbimi
Bu kez yavaş yavaş
Ama illa bir kış günü.

Ne gerek vardı
Tüm o konuşmalara
Keşke sadece sussaydık
Halbuki vardı
başka lisanlar.
Keşke hep sussa da,
Göz göze konuşsa insanlar.

Reklamlar
  1. Yorum bırakın

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: